نقش مصلحت درون دروغ و دروغگویی




۲۰ام دی ۱۳۹۶ زوارین

نقش مصلحت درون دروغ و دروغگویی

دروغ، یا همان سخن ناراست، خلاف حقیقت، قول ناحق که درون عربی کذب گفته می شود، درون اصل یک گناه کلامی هست.

دروغ، یا همان سخن ناراست، خلاف حقیقت، قول ناحق[۱] که درون عربی کذب گفته می شود، درون اصل یک گناه کلامی هست. وقتی شخصی از گذشته یا درون قالب وعده نسبت به آینده، سخنی ناحق و خلاف واقع بیان می کند، چنین سخنی را دروغ و سخنگو را دروغگو می نامند.[۲] درون ادبیات عربی و فرهنگی قرآنی با دقت به نوع و هدف، شدت و ضعف و مانند اين، واژگانی را برای بیان این مفهوم کذب و دروغ به کار می گیرند که شامل واژگانی چون «زور»، «خرص»، «افترا»، «افک»، «بهتان»، «قذف»، «تهمت» و مانند آنها می شود. با نگاهی به اهداف و عوامل دروغ می توان اعلام کرد که نقش «مصلحت» درون دروغ نقش اساسی را بازی می کند؛ ولي این مصلحت به جای آنکه درون مسیر انسانیت باشد درمسیر خواسته های نفسانی و هواهای دنیوی و فردی شخص دروغگو هست.
اهداف وعوامل ارتکاب دروغ
درون قرآن اهداف و عواملی برای ارتکاب دروغ بیان شده که عبارتند از:
۱٫فریب و نیرنگ:
 بسیاری از مردم دروغ را برای فریب و نیرنگ دیگران به کار می برند تا حقیقت خود و یا امر دیگری را نهان سازند و وجه مثبت و مقبولی به موضوع بدهند.[۳]
۲٫نهان سازی و پنهان کردن مخالفت های قانونی:
 از اهداف دروغگو و فلسفه دروغگویی، پنهان کردن جرم هست. وقتی انسانی بر خلاف قوانین عقلی، شرعی، عرفی و رسوم و آداب اجتماعی و حتی گروهی و بلکه حتی شخصی عمل می کند، با دروغ می کوشد اين را نهان کند تا این گونه از آثار و عواقب عمل رهایی یابد؛ زیرا می داند درون صورت صداقت و راستگویی باید تبعات عمل خویش را نیز بپذیرد و تحمل کند.[۴]
۳٫انکار حقایق:
 از دیگر اهداف دروغگویان انکار …

خبري پیشنهادی:

نقش مصلحت درون دروغ و دروغگویی

مطالب پیشنهادی