ماجرای یک دیدار جزئیات حضور رهبری درون خانه شهید اقلیت+فیلم




۱۳ام دی ۱۳۹۶ زوارین

به گفته گروه حماسه و مقاومت خبرگزاری فارس، همزمان با شب اول ژانویه و سال نو مسیحیان مقام معظم رهبری به دیدار خانواده «شهید آرمن آویدیسیان» می‌روند. شهیدی که درون دفاع مقدس راننده آمبولانس بود و درون حین عقب بردن مجروحان جنگی ماشینش مورد اصابت گلوله قرار گرفت و شهید شد.

مادر این شهید عزیز می‌گوید: «پسرم یک ذره بچه بود که همیشه می گفتم کی می شود او بزرگ بشه و لباس سربازی بپوشه و بیاد داخل خانه و سلام نظامی بده؟»

بعد درون مورد وظیفه اش نسبت به جامعه می‌گوید: «هر کسی یک وظیفه ای دارد و وظیفه من هم این بود که بچه ام را بزرگ کنم و بدهم برای جامعه. خودش هم وظیفه اش را انجام داد. می اعلام کرد من باید بروم. با اینکه جديد دو ماه از ازدواجش می‌گذشت.»

پدرش آرمن هم اینگونه شهادت را وصف می‌کند: «تمامي پایان زندگی شان مرگ هست ولی خوش به حال کسی که درون راه ملک و ملتش شهید می‌شود.»

اعضای این خانه ساده درون شب سال نو میلادی یک مهمان ویژه داشتند. شخص اول کشور که پدر و مادر از دیدن ایشان اینگونه یاد می‌کنند:

پدر می‌گوید: «از خوشحالی نمی دانستم چه کنم؟»

مادر می‌گوید: «بی اختیار گریه می‌کردم از خوشحالی که همچین شخصی درون را یاز کند بیاید تو. این خیلی برای ما مهم هست. همچین شبی درون زندگی نداشتیم. اين شب ما مهمان آقا بودیم با اینکه ایشان تشریف فرما شده بودند بدون اینکه ما بفهمیم چه کسی از این درون می‌آید تو. درون باز شد یک مهمان آمد که ما مهمانش شدیم.»

مادر شهید با دیدن آقا گریه می‌کند و توضیح می دهد که اشک شوق هست. می گوید خیلی آرزو داشتم شما را ببینم. آقا می گویند انشاءالله همیشه خوشحال باشید.

پدر شهید دست هایش را به آسمان می گیرد و می گوید: خدایا قربانت بروم چه سعادتی نصیب ما شد امشب.

آقا مقداری از شیرینی ای که برای پذیرایی مقابلش گذاشتند را نصف می‌کند و به پدر شهید می دهد. او می خورد و می‌گوید «قربان دستت.» مقداری دیگر تعارف مادر شهید می‌کنند، مادر می گوید: «من دیگر مریض نمی شوم.» و خدا را شکر می کند. درون آخر آقا خودش بقیه شیرینی را میل می کنند.

پدر تعریف می‌کند: دستم درون دست آقا بود. خانمم اشاره کرد ول کن دست آقا رو. آقا پرسید خانم چه می گویند؟ پدر جواب می دهد می گویند: آقا را اذیت نکن. 

مقام معظم رهبری می‌خندند و می‌گویند: اذیت؟! من دست ایشان را گرفتم از بس خوشم آمده از ایشان.

مادر می گوید: «اين شب خیلی آقا خودمانی بود بی اندازه. این خودشیرینی نیست هر چه بود را می گویم.»

آقا از احوالشان می پرسند که مادر می گوید: «ما به امید زنده هستیم. حالا که شما آمدید و قدم روی چشم ما گذاشتید امید ما بیشتر شد.»

پدر می گوید: «مملکت به این آرامی و راحتی می خواهی بد زندگی کنیم؟ آقا می گویند: انشاءالله خوب خوب زندگی کنید.

پدر می‌گوید: «ایشان به هر دویمان عیدی دادند. می خواهم تا اخر عمرم یادگاری نگه دارم.»

امام جماعت مسجد محل هم که به همراه تعدادی از نماز گذاران درون اين دیدار به طور اتفاقی حضور داشتند تعریف می‌کند: «هشت دقیقه ای بود نشستیم که حضرت آقا وارد شدند ما مبهوت بودیم. به ما گفتند خیلی خوب کاری کردید آمدید بنشینید.»

سابقه دیدار آقا با خانواده شهیدای اقلیت به سال ۶۱ بر می گردد دیدار هایی که جزو نرم افزار ثابت رهبری شد و صمیمیتی که بین میزبان و میهمان با هم رقم خورد. مسیح درون شب قدر کتابی هست که اختصاص به این دیدار ها دارد که اولینش درون سال ۶۱ بود و تا امروز ادامه دارد.

آقا می گویند: «درون تهران حدود ۸۰ شهید ارمنی هستند. من درون این چند سال منزل اغلب رفتم. یکی هست که دارد درون خیابان راه می رود و یک ماشین می زند او از دنیا می رود. اين مردن هست. ولي گاهی فردی برای هدف مقدسی اقدام می کند حرکت می کند و کشته می شود. این با آنها از زمین تا آسمان فرق دارد.»

پدر می گوید: پسرم دو سال و ۱۸ روز خدمت کرده بود که آخر درون راه خدمت هم رفت.

درون پایان آقا می‌پرسند: «مرخص می فرمایید؟»

پدر می گوید: «خدا سایه شما را از سر ما کم نکند.»

ایشان پیشانی پدر را می بوسند و مادر دستش را به ابای آقا متبرک می کند و این دیدار تمام می شود.

 

انتهای پیام/ب


مطالب پیشنهادی