آشنایی با اصطلاح اصولی مذهب صحابی




۲۵ام بهمن ۱۳۹۶ زوارین

آشنایی با اصطلاح اصولی مذهب صحابی

مذهب صحابی، آرای اجتهادی صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم، غیر مستند به نص و اجماع لفظی هست.

مذهب صحابی، آرای اجتهادی صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم، غیر مستند به نص و اجماع لفظی هست.
تعریف
مذهب صحابه، به معنای گفتار یا روشی هست که صحابه به اين تعبد داشته اند، بی اين که مستند و دلیل اين شناخته شده باشد؛ به بیان دیگر، به مجموع آرای اجتهادی (فتاوایی) گفته می شود که تعبد صحابه رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم به آنها نقل گردیده و به نص یا اجماعی مستند نشده هست.
از نظر تاریخی، شروع تمسک به مذهب صحابه، به بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم ( سال یازدهم هجری) باز می گردد و پیش از اين، مذهب صحابه به عنوان منبع شناخت احکام شریعت مطرح نبوده هست. نخستین کسی که فتوا و مذهب صحابی را به عنوان منبع شناخت احکام حوادث واقعه و موضوعات فاقد نص خاص، پذیرفت و اين را به صحنه استنباط و اجتهاد وارد نمود « عبدالله بن عمر » بود و بنابراين از او این روش گسترش یافت.
نکته
بحث اصلی درباره مذهب صحابه این هست که درون خصوص واقعه ای که پیرامون اين نصی وجود ندارد، فتوای افرادی که با رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم حشر و نشر داشته اند، برای مجتهدی که بعد از آنها می آید حجت هست یا نه. از « ابو حنیفه » حجیت و از « شافعی » عدم حجیت اين نقل شده هست.
منبع: پایگاه اینترنتی ویکی فقه

خبري پیشنهادی:

آشنایی با اصطلاح اصولی مذهب صحابی

مطالب پیشنهادی